---

Home page - Welkom - CD nieuws - CD besprekingen - Componisten - Concertagenda - Contact - Filosofie - Geschiedenis - Impressies - Jaaroverzichten - Laatste nieuws - Links - Optredens - Orkest - Recensies - Repertoire

Ook in het seizoen 2009-2010 tracht Alphen Opus 2 weer regelmatig de publiciteit te trekken voor haar activiteiten. In deze rubriek brengen wij interessante interviews of geven wij recensies of andere reacties naar aanleiding van uitgevoerde concerten.

• Introductie bij het muziektheaterstuk 'Journey to the Center of the Earth', uitgesproken door David Boynton, assistent van componist John Franceschina, voorafgaand aan de uitvoering van dit stuk in Zalencentrum 'De Bron' te Alphen aan den Rijn (24 oktober 2009), Theater 'Achterom' te Hilversum (25 oktober 2009) en de Deventer Schouwburg (1 november 2009)
  
• Glimlach voor het publiek, een recensie van S. Buchwald naar aanleiding van ons concert op 16 mei 2010 in de Weiße Saal van Schloss Fantaisie in Eckersdorf/Bayreuth (Duitsland) gepubliceerd in de Nordbayerische Kurier van 18 mei 2010.
  

Goedenavond. Welkom bij 'Journey to the Center of the Earth', een Fantasie in drie delen speciaal gecomponeerd voor het orkest Alphen Opus 2 door John Franceschina.

Deze compositie is een poging van de componist om de kloof te overbruggen in muziek die serieus is qua techniek en populair is qua stijl. Om dit te bereiken worden diverse muzikale stijlen gekoppeld aan niet-muzikale, cultureel bepaalde personages uit Tarzan, de Italiaanse Commedia dell'arte, en uit de populaire mystiek rond Antinous, de Griekse favoriet van keizer Hadrianus.
Elk van deze figuren maakte eens deel uit van het alledaagse culturele leven en allen leven vandaag de dag nog steeds voort als archetypen, zowel in de literatuur en in het sociale leven. Tarzan slingert door het oerwoud en brult als een leeuw, een mannelijke alfa-held; de Zanni zijn zowel domme als slimme bedienden, werknemers die denken dat ze meer weten dan hun baas, en vaak net zo doen als de personages in veel Amerikaanse komedies; Antinous is de androgyne jongensheld wiens vroege dood hem meer bekendheid gaf dan hij ooit in zijn latere leven had kunnen vergaren. Elk personage heeft een onzichtbaar leven dat zich, net als muziek, afspeelt in ons hoofd en het is de muziek die het mogelijk maakt om ons in ons hoofd een voorstelling te maken van het leven van deze personages.

Het eerste deel van de Fantasia stelt de reis van Tarzan naar Pellucidar, een fictieve stad in het middelpunt van de Aarde voor. De muziek is primitief en ritmisch, romantisch maar ook heroïsch, allemaal zaken die worden opgeroepen als je kijkt naar de helden in populaire avonturenfilms.

Het tweede deel is een uitgebreid scherzo, geheel gewijd aan het uitbeelden van scènes uit de commedia dell'arte. Het is een reis naar een omgekeerde wereld, waar serieuze acties belachelijk worden gemaakt en lachwekkende zaken serieus worden genomen. De muziek is afwisselend speels en dreigend, ritmisch en dissonant.

Het derde deel brengt ons van (het middelpunt van) de aarde naar de sterren – in het bijzonder naar een ster in het sterrenbeeld Aquila, die door Hadrianus is vernoemd naar zijn onlangs overleden geliefde Antinous. De liefde van Hadrianus gecombineerd met de dood van zijn geliefde zet de verbeelding van de keizer in vuur en vlam, en opeens wordt Antinous dan een god, een ster, een kracht van transcendente Apollinische muziek.
Opnieuw is de compositie ritmisch en romantisch en de dissonantie uit het tweede deel keert terug naar de vreedzame consonantie van de god Apollo in het derde deel.

                                                                             
Eckersdorf/Bayreuth (Duitsland)
                                                                             
Filmische orkestmuziek met slechts 14 accordeons en een handvol percussie-instrumenten, dit bracht het Nederlandse Accordeonensemble Alphen Opus 2 in Sloss Fantaisie: De spetterende driedelige "Journey to the Center of the Earth" zou de perfecte achtergrondmuziek kunnen zijn voor een fantasiefilm. Opmerkelijk detail: componist John Franceschina schreef het stuk speciaal voor de Nederlanders. Het is ze zogezegd op het lijf geschreven.
Dit bijzondere concert van de sympathieke Nederlanders in Eckersdorf werkte niet echt als bezoekersmagneet. Nog geen twee dozijn bezoekers vonden hun weg naar de Weiße Saal van Sloss Fantaisie. Degenen, die kwamen, waren enthousiast getuige het frequente en warme applaus.
Het uit drie delen bestaande concert werd ingeleid door een oude bekende: Tarzan, die in het binnenste van de aarde het mysterieuze continent Pellucidar ontdekt en daar een spannend avontuur beleeft. De spelers wisten dit avontuur met dramatische melodieën en ritmische geluiden van pauken, xylofoon en triangle tot leven te wekken.
In het tweede deel werd de reis voortgezet , nu op het aardoppervlak, naar het Italië uit de tijd van de Commedia dell'Arte. In een kleurrijke waaier van zes kleine, doch zeer verschillende stukken beeldde het door Sergé Latychev geleide en geheel in de muziek opgaande ensemble bekende figuren uit de Commedia dell'Arte uit.
In Nederland was de muzikale uitvoering compleet met acteurs, echter deze konden niet mee op tournee, zo verklaarde de presentator van Alphen Opus 2. Maar ook zonder zichtbare maskers toverden de accordeonspelers de karakters op het podium: door opvallende individuele motieven kon men de verlegen Truffaldino, de sluwe Brighella of de grappige Arlecchino moeiteloos door het Sloss Fantaisie heen zien wandelen.
De afsluiting van dit memorabele concert was het hartverscheurende verhaal van Antinous, een Griekse jongeling, die zich volgens de overlevering uit liefde opgeofferd had voor zijn keizer Hadrianus. Als dank had Hadrianus een sterrenbeeld naar de held genoemd, om de jongeling tot god te verheffen. Een droevige maar tegelijkertijd mooie geschiedenis, die door het orkest in de vorm van een lyrisch liefdeslied werd verteld. Doch het waren niet alleen de legendarische verhalen en de bijzondere samenstelling van het ensemble die zorgden voor de unieke sfeer tijdens dit concert. Veeleer waren het de sympathieke muzikanten zelf, die tijdens het spelen altijd wel een glimlach voor hun publiek over hadden. En die ook na het concert tijd hadden voor vragen van hun toehoorders en hen zelfs uitnodigden achter hun accordeons plaats te nemen: "Wilt u misschien zelf proberen iets te spelen?"

Klik voor een integrale weergave van de Duitse tekst op: Lächeln für das Publikum.